Do what you love

Het is vakantie, al bijna twee weken. En ik… ik doe alles lekker rustig aan. Samen met de kindjes wakker worden, op het gemakje met het hele gezin ontbijten en zo af en toe een uitstapje maken. Voordat de vakantie begon had ik mezelf voorgenomen dat ik een beslissing ga nemen over mijn bedrijf. Of, en zo ja, op welke manier ik ermee door wil gaan. De combinatie kindjes, werk, een vriend die niet elke dag om vijf uur thuis is én een eigen bedrijf vind ik zwaar. Het is niet zo dat ik constant het idee heb dat ik moet kiezen, maar het is meer dat ik op momenten van rust (en dat zijn er vanzelfsprekend niet zoveel) te druk in mijn hoofd  ben om ook echt tot rust te komen. Van jongs af aan heb ik periodes nodig om mezelf op te laden, energie opdoen en daarna weer te knallen. Nu er weinig tijd is om energie op te doen wordt er, voor mijn gevoel, ook minder geknald. En dat wil ik dus niet.

Maar een beslissing nemen is niet makkelijk. Keuzes maken misschien wel. Mijn vriend en onze kindjes komen absoluut bovenaan de lijst, daarna onze familie en mijn vriendinnetjes, vervolgens mijn baan waar ik ontzettend veel uitdaging in vind én die een prima tegenhanger is van de dagen die ik thuis met de kindjes slijt. Maar dan… wat doe ik daarna? Ga ik proberen om mijn bedrijf naar een hoger plan te tillen? Of doe ik het zoals het laatste half jaar; af en toe kei-leuke klussen en verder vrij werk maken?

Ooit, jaren geleden, toen ik dacht dat het leven voornamelijk ‘werken aan jezelf’ was. Las ik één van de vele zelfhulpboeken geschreven door dr. Phil. Wat hij schreef was dat je terug moest gaan naar je jeugd, en te kijken wat je toen het allerleukste vond. Dat is makkelijk! Ik heb de laatste week veel nagedacht over de tijd die ik in de vakantie bij mijn opa en oma doorbracht. Dat waren de tijden dat ik het dichtst bij mezelf stond. Voornamelijk omdat opa Willem mij uitdaagde én rust gaf. Exact dat wat ik als kind (en volgens dr. Phil ook nu) nodig had. Ik vulde mijn tijd met het maken van tekeningen, verhaaltjes typen op de typmachine (die nu een mooie plaats op mijn werkkamer heeft), het lezen van boeken, sommen maken, en veel, heel veel taaloefeningen en spelletjes doen.

Volgens mij ben ik er wel uit. Het komende jaar ga ik tekenen, ontwerpen, vrij werk, maar zeker ook in opdracht. Ik werd zo blij van de drie geboortekaartjes die ik de afgelopen tijd mocht ontwerpen dat ik dat in elk geval meer wil gaan doen. En ik ga me verder bekwamen in schrijven; niet op de 75-jaar-oude typmachine van mijn opa, maar gewoon achter de laptop. Natuurlijk wil ik ook iets nieuws leren, daarom ga ik op zoek naar een workshop Handlettering.

 

Ontwerp kaart: http://www.kekootje.nl

 

20140729-163106-59466649.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s