Celebrate life | Free printable

’t Is niet te zien, maar ’t is echt waar…

Nog minder dan twee weken en dan bereik ik de big 4 – 0! En daar ben ik ontzettend blij mee. Daarom gaan we dat uitgebreid vieren. Om te beginnen met een feest. Daarna ga ik elke maand iets leuks, bijzonders, gezelligs doen met iemand die me dierbaar is. De uitstapjes met mijn moeder, mijn vriendinnen, zoon en tante/vriendin zijn al ingevuld. Dat houdt in dat ik 8 maanden over heb die nog ingepland moeten worden. Zo vier ik het hele jaar door feest!

Johan vindt dat stom. Hij is namelijk van mening dat je elke maand, ongeacht je leeftijd, bewust tijd moet maken voor mensen die je dierbaar zijn. Jullie begrijpen dat ik deze traditie dus de komende 40 jaar gewoon door ga zetten.

40 is een mijlpaal en ook een moment om stil te staan bij waar je heen wilt. Terugkijken hoort daarbij. Zonder al te veel uit te wijden over mijn verleden zeg ik, zonder twijfel, dat het allerbelangrijkste dat ik geleerd heb is om dankbaar te zijn voor wat je hebt. Ik ben dankbaar voor een geweldige jeugd, lieve, wijze (groot)ouders waar ik veel van geleerd heb, geborgenheid, een veilige omgeving. Mijn beste vriendinnen ken ik nagenoeg allemaal al vanaf de kleuterschool (en zelfs van daarvoor). En ook al ben ik nu gelukkig in Friesland, het was mooi om op te groeien in Westkapelle!

Ik ben dankbaar voor mijn middelbare schooltijd. De vriendinnen, de lol, het gemak waarmee ik door zowel de HAVO als het VWO rolde. Uitgaan, jongens, de hele rimram. Vakantiewerk op de camping waar ik leerde te werken en nooit 1 dag met tegenzin heengegaan ben. Als je opgroeit aan het strand heb je elke dag een klein beetje vakantie.

Dankbaar voor de tijd daarna, die niet altijd makkelijk was. De tijd die mij leerde te genieten, die mij leerde verdrietig te zijn. Die mij leerde dat het leven zijn eigen plan heeft en dat het enige dat je zelf in de hand hebt, is hoe je daar mee omgaat. Vallen en opstaan. Balans zoeken. Verlies lijden. Verlies nemen. Maar ook dat er altijd mensen zijn waar je op terug kan vallen.

En de laatste tien jaar… Zoals het leven soms een glijbaan naar beneden is, zo kan het ook een lift omhoog zijn. Crescendo, van begin tot eind, zo waren de afgelopen tien jaar. Ik verhuisde exact tien jaar geleden naar Friesland. Ging samenwonen met Johan, vond onze basis. Investeerde tijd in de gemeenschap waar we wonen, nieuwe mensen, zorgden bijna anderhalf jaar voor de liefste pleegdochter die je je wensen kunt. Leerde zo ontzettend veel! De teleurstelling van de zwangerschappen die niet goed afliepen. Het geluk toen Nelson en daarna Lotus geboren werden. Het opnieuw balans zoeken als werkende moeder, met een eigen zaak. En nu, nu ben ik er bijna. 40 jaar! ’t Is niet te zien, maar ’t is echt waar… zingt Jack Poels.

Het allerbelangrijkste dat ik de afgelopen vier decennia leerde is om dankbaar te zijn. En om het leven te vieren! Samen met de mensen om je heen. Daarom sta ik elke dag stil bij al het moois dat het leven ons geeft.

celebrate-free-printable

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s